24 Februari 2020

AFGELAST ‘In Nederland leef ik, maar zonder mijn ziel’

Ga naar overzicht

Deel op:

odaan Al Galidi schreef een boek over de vierkante kilometer in Zwolle waar hij een nieuw bestaan opbouwde. Het dominicanenklooster was daar belangrijk in. Op 23 april staat het boek er centraal.

Rodaan al Galidi

‘Het klooster van de dominicanen, weer in de Assendorperstraat, was voor hem ook een toevluchtsoord in tijden van heimwee en verdriet. Bij de gebrandschilderde ramen van de binnenhof begint hij luid te zingen, Gregoriaans. Ave Maria caelorum. Salve Regina. Daarna schalt zijn lach door de gangen. “Ik was een moslim die rust vond in een klooster”. Een moslim ja, maar hij is allang niet meer religieus.’

Jannetje Koelewijn maakte een prachtig portret van de Rodaan al Galidi, die zichzelf spottend de asielzoeker des vaderlands noemt. Hij maakte furore met zijn boek Hoe ik talent voor het leven kreeg (2016), een even geestige als navrante beschrijving van het leven van een asielzoeker in Nederland.

Het boek Holland is het vervolg. Lees hier het portret in NRC Handelsblad met een prominente rol voor het dominicanenklooster.

In het boek speelt een klooster een centrale plek. Dat fictieve klooster is een samensmelting van het Dominicanenklooster Zwolle met twee meer afgelegen kloosters in België en Zuid-Nederland.

Voor hoofdpersoon Semmier is het klooster de eerste plek waar hij zelf mag bepalen hoe lang hij blijft. Overal elders is hij een geval, een cliënt, een nummer. Hier mag hij zijn, tot rust komen.

Deze functie van het klooster is in onze samenleving enorm belangrijk, zei Rodaan al Galidi bij de voorbereiding van een avond over zijn boek in het Zwolse klooster. ‘Wij migranten moeten God zoeken op manieren die hier in het westen al bestaan’, vindt hij. En: ‘Je hoeft niet in God te geloven, maar wel in zijn vrede’.

Bekijk hier dit programma en koop kaartjes.