10 Januari 2019

De meisjes van Maria Regina

Ga naar overzicht

3 min

Deel op:

r. Christa Hijstek, dominicanes van Bethanië, werkte jarenlang op internaat Maria Regina (foto) in Stevensbeek. In het bulletin van de KNR stond onlangs een interview.

Patrick Chatelion Counet, directeur van de KNR (de koepelorganisatie van Nederlandse religieuzen) zocht zuster Christa Hijstek (73) deze zomer op. Aanleiding voor het gesprek met deze dominicanes van Bethanië was de negatieve aandacht die de zusters kort voor de zomer in de pers kregen. In een journaaluitzending van RTL-nieuws werd de congregatie verweten dat zij hun pupillen frequent en langdurig in isolatiecellen opsloten, drogeerden en gevaarlijk werk lieten doen.

Christa Hijstek o.p.

Een fragment: Maria Regina was ‘een besloten behandelingsinternaat. Maar er stonden geen hekken om het terrein. Er waren ook geen poorten die dichtgingen. We hadden wel luikjes voor de ramen op de benedenverdieping. Die waren er niet om meisjes niet te laten ontsnappen, maar om te voorkomen dat er kerels binnenkwamen.’

‘Het record dat ik heb meegemaakt was dat er vijf pooierwagens tegelijk bij ons op het terrein stonden. Die kwamen hun bron van inkomsten ophalen. Daar ging ik natuurlijk nooit mee in gesprek. Dan belde ik de politie en loste het zich op. We hebben heel wat meiden uit de prostitutie gehaald. Of dat blijvend was, wist je nooit.’

‘Voor de veiligheid hadden de zusters een busje haarlak op zak. Ik weet niet of pooiers daarvan schrikken, maar het verblindt goed zeggen ze. Ik geloof niet dat we die ooit hebben gebruikt.’

Wat voor soort meisjes plaatste de overheid bij jullie?

‘De meiden kwamen stuk voor stuk uit hele moeilijke situaties. Een optelsom van moeilijkheden. Tegenwoordig wordt het onderscheiden naar allerlei soorten ADHD, autismestoornissen, psychiatrische aandoeningen.’

‘Vrijwel alle meisjes hadden daarbij een problematische achtergrond. Ouders aan de alcohol, hun ongehuwde moeder in de prostitutie, zelf ook blootgesteld aan prostitutie, families uit een crimineel milieu, zelf ook in aanraking gekomen met justitie, seksueel ongeremd gedrag, abortus achter de rug, vader die incest pleegde – ga maar door.’

‘Soms ook werden vaders ten onrechte van incest beschuldigd. Die meiden wisten precies hoe ze iemand moesten pakken. Kwetsen konden ze als geen ander. Er zat zoveel woede in hen. Woede tegen iedereen, tegen de hele samenleving. Dat uitte zich in agressie. Ik heb de meest uiteenlopende vormen van agressie meegemaakt.’

Hoe moeten we ons het werk met die meisjes voorstellen? Kregen ze ook onderwijs?

We werkten met twee zusters op een groep van twaalf meiden. Toen ik begon waren dat vier groepen, later half jaren zeventig nog maar drie. In 1981 zijn we er als zusters mee gestopt en toen is het werk door burgerlijke instellingen voortgezet. We hadden elk jaar zo’n veertig meiden in huis. Het was 24/7 werk. We waren dag en nacht verantwoordelijk voor die meiden. Zorg, onderwijs, werk.’

Lees het hele interview in het Bulletin van de KNR, blz 4-7.

Klik hier voor de website van de dominicanessen van Bethanië.