01 November 2018

Waar wacht de theologie nog op?

Ga naar overzicht

3 min

Deel op:

Onze verstandigheid krijgt theologisch gesproken pas werkelijk betekenis als we ons laten gezeggen door wat in onze cultuur als primitief en achterhaald geldt.’

Hoogleraar theologie en lekendominicaan Erik Borgman sprak zaterdag 27 oktober 2018 bij de Nacht van de Theologie met als thema ‘God is terug’… Hieronder enkele fragmenten. Lees hier zijn hele rijke betoog

Erik Borgman tijdens zijn toespraak bij de Nacht van de Theologie.

‘Je kunt nog zo op je rust en op de goede verhoudingen gesteld zijn, ineens kan het blijkbaar je taak zijn om te vragen om moeilijkheden. En daar sta ik dan.’ (…)

‘God vraagt er blijkbaar om gediend te worden, maar dient zelf niets of niemand: dat is deel van de definitie van God. Daarom ben je altijd al van God. Je kunt dat vergeten en ontkennen, of ontdekken en geloven, maar God kan nooit van jou worden. (…) Mensen zijn geroepen en hem tastenderwijs te vinden; ‘Hij is immers niet ver van ieder van ons, want door Hem leven wij, bewegen wij en zijn wij’ (Handelingen 17,24.36-37). Als deze God terug is in ons bewustzijn, wat zou dat dan betekenen? (…)’

‘De eerste vraag voor theologen is niet hoe zij voor de huidige gezondheidszorg geestelijk verzorgers kunnen zijn en opleiden. De eerste vraag is wat er in de gezondheidszorg eigenlijk gebeurt en wat daarvan de impact is op het leven van mensen.

En de vervolgvraag luidt niet: wat gaan wij aan deze situatie doen?, maar: hoe wordt hier een verbinding met ons gelegd? Wie of wat is de zieke eigenlijk voor degenen die niet ziek zijn, voor degenen die wel overeind blijven in een samenleving die ziek maakt en die als ze ziek zijn vooral nadenkt over hoe ze zo snel mogelijk weer gezond kunnen worden, of zoveel mogelijk kunnen functioneren alsof zij gezond zijn.

Als we deze vragen centraal zouden stellen, dan zouden we een andere visie op de zorg hebben dan de heersende, die aan alle kanten en op talloze manieren in moeilijkheden verkeert. Van daaruit kunnen we dan iets doen, bijvoorbeeld geestelijke verzorgers zijn en opleiden.’ (…)

‘Volgens het Matteüsevangelie jubelde Jezus op een goed moment uit: ‘Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U dit verborgen hebt voor wijzen en verstandigen en het onthuld hebt aan eenvoudigen’ (Matteüs 11,25-26).

Het komt er op aan dat wij ophouden te zwelgen in onze verstandigheid en geleerdheid, niet omdat deze waardeloos zouden zijn, maar omdat die theologisch gesproken pas werkelijk betekenis krijgen als we ons laten gezeggen door wat in onze cultuur als primitief en achterhaald geldt, als “niet meer van deze tijd”.

Wij moeten niet bang zijn niet van deze tijd te zijn, zoals heel veel mensen voortdurend horen dat zij niet van deze tijd zijn en dat zij dit, willen er nog plaats voor hen zijn, als de gesmeerde bliksem moeten veranderen.’

Lees hier de hele toespraak bij de Nacht van de theologie 2018 van Erik Borgman