31 Maart 2018

Stille zaterdag

Ga naar overzicht

2 min

Deel op:

k ben bij je, ook al kan ik niets meer voor je doen.’
Een kleine lofzang op Stille Zaterdag.

En dan stilte zingen

zoals de wind

in struikgewas en bomen ruist

zacht lachend.

(Huub Oosterhuis.)

door Leo de Jong o.p.

Soms stoot ik op woorden, die mij ontroeren, onverwacht, als het voelen van een zachte zonnestraal op mijn gezicht. De tekst hierboven deed het en ooit een tekst uit het gedicht van Johannes van het Kruis over de ‘Duistere nacht’. Hij heeft een afschuwelijke tijd doorgebracht in een gevangenis binnen het klooster van zijn eigen confraters. Wilden die hem uitleveren aan de inquisitie? Op raadselachtige manier weet hij uit te breken en te ontkomen.

Dan schrijft hij een gedicht over die nacht. Hij mijmert over het feit, dat niets hem leidde bij die ontsnapping, behalve het licht in zijn eigen binnenste. Als in een donkere tuin rust hij daarna uit en bemerkt, dat zijn Geliefde – zijn lieve God – met het hoofd op zijn borst rust. Hij wil Hem niet wekken en lastig vallen met smeekbeden of klachten. Zijn Geliefde mag eindelijk uitslapen. Een zachte windvlaag brengt verkoeling.

God mag eindelijk uitslapen. Er zijn zo veel oorlogen, rampen, ziekten en onrecht op de wereld. Miljoenen smeekbeden worden tot God gericht om eindelijk vrede, gerechtigheid en welzijn te helpen bewerken. En omdat God onvoorwaardelijke liefde is, doen die wanhopige smeekbeden Hem pijn tot in het diepste van Zijn hart.

De machteloosheid, die eigen is aan liefde verlamt Hem. Ik ken dat gevoel van machteloosheid, want ook ik stond machteloos toe te kijken bij het lijden en het sterven van mijn geliefde. Ik ben bij je, ook al kan ik niets meer voor je doen. Zo doen wij de Godsnaam: ‘Ik zal er zijn voor jou’. Na al die hartepijn geven sommigen God de kans om even bij hen te mogen uitslapen.

Daarom houd ik zo van Stille Zaterdag. Eindelijk is alles volbracht en mag de Christus rusten. Het is nog geen Pasen en Hij behoeft nog niet op te staan en opnieuw aan de redding van de wereld te beginnen, nu door het begeesteren van Zijn volgelingen. Even geen Pasen of Pinksteren. Even stilte en rust. Het is God zó gegund.

stilte